یک مدل معروف و با سابقه در کاربرد در حوزههای گوناگون، مدل انتشار(اشاعه) نوآوری است که اگر چه ارائه اولیه آن به سالهای دهه ۷۰ میلادی باز میگردد، به طور مبسوط در سال ۱۹۸۳ ارائه شده است(کرمی و فنایی، ۱۳۷۹) و در طول سالها برای آزمون پذیرش و بکارگیری فناوریهای جدید گوناگون مورد استفاده قرار گرفته است. پرسکوت[۲] (۱۹۹۵)، حدود ۷۰ مقاله را که بر اساس پژوهش هایی که در آنها مدل انتشار نوآوری راجرز به کار گرفته شده، تدوین شدهاند فهرست کردهاند (موحدی، ۱۳۸۴).
راجرز[۳] در پی آن است که عواملی که باعث تغییر در میزان پذیرش نوآوری میشوند را تبیین کند. از نظر وی، «عامل مهم و موثر در میزان پذیرش هر نوآوری، سازگاری آن با باورهای فرهنگی نظام اجتماعی است(کرمی و فنایی، ۱۳۷۹). بر اساس مطالعات راجرز پنج ویژگی نوآوری در میزان پذیرش آن اثر میگذارند:
البته عوامل دیگری نیز بر این پذیرش موثر هستند. داوطلبانه یا اجباری بودن تصمیم پذیرش، جمعی یا شخصی بودن ارتباط، طبیعت نظام اجتماعی و نحوه هدایت تغییر در این امر موثرند(کرمی و فنایی، ۱۳۷۹).
اگرچه مدل انتشار نوآوری مدل عمومی است، در آزمون پذیرش فناوری اطلاعاتی نیز به کار رفته است. مطالعات انجام شده بیشتر به دنبال بررسی تاثیر ویژگیهای پنجگانه نوآوری در پذیرش و استقرار فناوری اطلاعات بودهاند. مور و بن باسات[۴] (۱۹۹۱) با بررسی متغیرهای گوناگون، ویزگی «انعکاس بیرونی» را نیز به پنج ویژگی مذکور افزودهاند. اما نتایج مطالعات انجام شده تاکید بر تاثیر بیشتر دو عامل مزیت نسبی و سازگاری بر پذیرش فناوری اطلاعات داشتهاند. نظریه انتشار نوآوری را باید در زمره مدلهایی دانست که به مطالعه ادراکات و رفتار فردی اعضای یک سازمان یا جامعه میپردازند (ونکاتش و دیویس[۵]، ۲۰۰۰). در واقع، نوآوریها به دلیل تصمیمات تجمعی افراد برای پذیرش آنها انتشار مییابند (مور و بن باسات، ۱۹۹۱).
[۱] Iovation
۲ Prescott
[۳] Rajers
[۴] Moor & Benbasat
[۵] Venkatesh & Davis
اهداف پژوهش، شامل اهداف اصلی و فرعی به شرح زیر می باشند:
هدف اصلی:
اهداف فرعی:

برچسب:
نویسنده: مدیر سایت