اعتماد
اعتماد به معنی ایمان دو جانبه به نیات پاک و رفتار خوب دیگران است. کارشناسان دوجانبه بودن اعتماد را به صورت زیر تشریح می کنند:
«هنگامی که می بینیم دیگران به طریقی رفتار می کنند که بیانگر اعتمادشان به ماست بیشتر ترغیب می شویم که اعتمادشان را با اعتماد بیشتر به آنان جبران کنیم. برعکس کسانی که به نظر می رسد اعمال آنان برهم زنندهی اعتماد ماست یا بی اعتمادی نشان می دهند موجب بی اعتمادی ما نسبت به خودشان می شوند» (رضائیان، ۱۳۸۶، ص۴۴ ).
بر اساس مدل جدیدتری از اعتماد سازمانی که یک صفت شخصیتی به نام «آمادگی برای اعتماد کردن به دیگران» را در بردارد: «آمادگی را می توان تمایل کلی برای اعتماد کردن به دیگران دانست». آمادگی بر میزان اعتمادی که انسان نسبت به یک فرد مورد وثوق دارد، پیش از آن که اطلاعات دربارهی وی فراهم شود، تاثیر می گذارد. میزان آمادگی افراد با توجه به تجربیات بهبود و توسعه، انواع شخصیت ها و زمینه های فرهنگی با هم فرق می کند (رضائیان، ۱۳۸۶، ص ۴۴).
۲-۳-۱٫ اهمیت اعتماد
محور اساسی و تکیه گاه روابط اجتماعی، “اعتماد” است. اعتماد باعث می شود که افراد در روابط اجتماعی خود با دیگران هر گونه بدگمانی را کنار گذاشته و روابط صمیمانه ای را برقرار کنند که بدون اعتماد چنین روابطی شکل نمی گیرد. برعکس، بی اعتمادی باعث سوء ظن نسبت به دیگران و ضعف اعتماد به نفس در افراد می شود و نتیجه این بی اعتمادی، اختلال در روابط و عدم شکل گیری موفق گروه ها و تیم ها و در نهایت منجر به کاهش اثربخشی سازمانی می شود (کاظمی، ۱۳۸۱).
۲-۳-۲٫ جایگاه اعتماد در تقویت سرمایه اجتماعی
انسان موجودی اجتماعی است که به طور ذاتی در تعامل، تقابل و کنش با دیگران نیازهای خود را شناسایی، مرتفع و گذران امور میکند. دانشمندان علوم اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی با بررسی این کنشها و تعاملات به مجموعه عواملی پی بردند که آن را سرمایه اجتماعی نامیدهاند. پرداختن به این عوامل بالندگی جامعه را موجب میشوند (تاج بخش، ۱۳۸۵، ص ۲۹).
بنا به تعریف سرمایه اجتماعی «مجموعه منابع بالفعل و بالقوه ای است که با عضویت در شبکه های اجتماعی[۱] کنشگران و سازمان ها بوجود می آید. . . ». از نظر پوتنام سرمایه اجتماعی «روابط بین افراد، شبکه های اجتماعی و هنجارهای متقابل و اعتماد اجتماعی ای که از این طریق حاصل می شود، می باشد». سرمایه اجتماعی اشاره به مجموعه روابط و هنجارهایی دارد که به کیفیت و کمیت روابط اجتماعی شکل می دهند (ملایی، ۱۳۸۷، ص ۳۲).
«اعتماد نقش دو گانهای در مدل سرمایه ی اجتماعی دارد. یعنی هم محصول سرمایه اجتماعی است و هم مؤلفه ی آن. بدون اعتماد سرمایه اجتماعی به وجود نمیآید و اگر سرمایه اجتماعی در جامعه رو به کاهش برود، اعتماد میان مردم کاهش مییابد» (پوتنام، ۱۹۹۳).
بنابراین پیشنهاد میشود برای اعتماد نقش تولید کننده سرمایه اجتماعی و محصول سرمایه اجتماعی، توأمان درنظر گرفته شود. این دو مفهوم بر یکدیگر تأثیر مستقیم و قوی دارند. یعنی با تقویت هر کدام، دیگری تقویت میشود. برای شکلگیری سرمایه اجتماعی، یک اعتماد آغازین مورد نیاز است. اما پس از اینکه سرمایه اجتماعی تولید شد و رابطه اعتماد شکل گرفت، به صورت خود به خود، رابطه اعتماد قویتر میشود. قوی شدن رابطه اعتماد به معنای افزایش سرمایه اجتماعی است و به همین ترتیب سرمایه اجتماعی و اعتماد به تقویت یکدیگر میپردازند. به همین دلیل است که گفته میشود هر چه از سرمایه اجتماعی بیشتر استفاده شود، افزوده میگردد. زیرا استفاده از سرمایه اجتماعی به معنی محک زدن اعتماد میان طرفین و در صورتی که این آزمون رابطه ی اعتماد را اثبات کند، سطح بالاتری از اعتماد برقرار میگردد و سرمایه اجتماعی افزون می شود (پوتنام، ۲۰۰۰).
[۱] social network
متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود
برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:
برچسب:
نویسنده: مدیر سایت