پایان نامه شفافیت سود و ریسک نقدشوندگی شرکتها با توجه به اندازه شرکت و اهرم مالی

) مدل های شفافیت سود

• مدل شفافیت دی پیازا و ایکالوس (Dipiazza & Eccies)

دی پیازا و ایکالوس (۲۰۰۲) مدل جدیدی برای شفافیت شرکت (Corporate Transparency) ارائه کردند؛ مدل سه سطحی شفافیت شرکت (Three-Tier Model of Corporate Transperency)، نگرشی جدید از آینده گزارش دهی شرکت است.

۱)سطوح سه گانه این مدل عبارتند از:

۱) سطح اول: یک مجموعه از اصول حسابداری پذیرفته شده عمومی جهانی (Global Generally Accepted accourting ـ Global GAAP)

۲) سطح دوم: استانداردهای مخصوص صنعت (Industry Based Standards) برای ارزیابی و گزارش عملکرد که توسط خود صنایع وضع می شود.

۳) سطح سوم: اطلاعات مخصوص شرکت شامل استراتژی، برنامه ها، روش های مدیریت مخاطره، سیاست های پرداخت، شاخص های عملکرد خاص شرکت، مبانی حقوقی شرکت.

مدل سه سطحی از شرکت ها نمی خواهد که اطلاعات خود را در سه سطح ناپیوسته گزارش کنند، بلکه سرمایه گذاران و سهامداران فقط زمانی از این اطلاعات منتفع می شوند که شرکت ها اطلاعات هر سه سطح را به شکلی یکپارچه که تصویری کل نگرایانه از شرکت ارائه کند، افشا کنند.

سطح سوم: اطلاعات مخصوص شرکت

سطح دوم: استانداردهای مخصوص صنعت

سطح اول: اصول حسابداری پذیرفته شده عمومی جهانی

برای اینکه بازارهای سرمایه به طور کارآمد و مؤثر عمل کنند، زنجیره عرضه گزارش دهی شرکت مدیران اجرائی شرکت ها، هیئت مدیره، توزیع کنندگان اطلاعات، شرکت های حسابرسی مستقل، تحلیلگران، استانداردگذاران (Standard Setters) و تنظیم کنندگان (Market Regulators) بازار-به همراه تکنولوژی های عرضه و به کارگیری اطلاعات باید مطمئن و قابل اعتماد باشند.

برای بازگرداندن اعتماد عمومی، کلیه شرکاء این زنجیره باید به روح شفافیت ایمان داشته باشند و آن را تمرین کنند. ترویج فرهنگ مسئولیت پذیری و اصالت اعضاء (People of Integrity) زنجیره نیز اهمیت اساسی دارد. این موضوع نشان دهنده نقش و ارتباط بین گروه ها و اشخاص مختلف درگیر در تولید، تهیه، انتقال و به کارگیری اطلاعات گزارش شده شرکت ها می باشد.

این گروه ها عبارتند از:

مدیران اجرائی و هیئت مدیره مسئول تهیه و صحت اطلاعات منتشره شرکت هستند.حسابرسان مستقل به اظهارنظر مستقل حسابرسی در مورد اکثر بیانیه های مالی منتشره شرکت ها می پردازند. در مدل سه سطحی حرفه حسابرسی باید در مورد اطلاعات منتشره هر سه سطح اطمینان حاصل کند.

• توزیع کنندگان اطلاعات کسانی هستند که اطلاعات و داده های گزارش شده را جمع آوری و ادغام کرده تا مورد استفاده دیگران قرار گیرد این گروه همچنین شامل رسانه های خبری، سایت های اینترنت و دیگر رسانه های ارتباط جمعی است که به اطلاعات شرکت ها مرتبط می شوند.
• تحلیلگران، افرادی هستند که از اطلاعات گزارش شده شرکت ها در ترکیب با دیگر اطلاعات و تحقیقات به منظور ارزیابی عملکرد و آینده شرکت استفاده می کنند و به سرمایه گذاران حقیقی و حقوقی توصیه های خرید و معامله سهام ارائه می کنند.
• سرمایه گذاران و سهامداران به کارگیرندگان نهائی اطلاعات منتشره شرکت ها هستند. سهامداران شرکت، سرمایه گذاران حرفه ای، کارمندان دولت، شرکای تجاری، فروشندگان و تهیه کنندگان در این گروه جای می گیرند. همچنین شامل اعضاء جامعه، گروه های اجتماعی و دیگر سازمان های غیردولتی است که ممکن است در عملکرد یک شرکت مبالغی سرمایه گذاری کرده باشند.
  ”استانداردگذاران به سازمان هائی اشاره دارد که استاندارهای حسابداری و حسابرسی وضع می کنند، و نیز شامل دیگر سازمان ها، انجمن های حرفه ای، گروه های صنعتی تجاری (industry Trade Groups) است که ممکن است در وضع استانداردها یا تعریف شاخص های عملکرد شرکت نقشی داشته باشند.
• تنظیم گران بازار شامل آژانس های دولتی (National Govermental Agencies)، اتحادیه ها و تشکل های منطقه ای (Terftorial Coalitions)، گروه های فراملیتی و حتی بورس هائی است که قوانین مربوط به گزارش دهی شرکت را وضع و اجراء می کنند و همچنین گروه های قانونگذاری.
• تکنولوژی های توانمندکننده اشاره دارد به تکنولوژی های اینترنت، زبان گزارش دهی تجاری گسترده، که توزیع و به کارگیری گسترده اطلاعات گزارش شده را برای افراد داخل و خارج از شرکت میسر می سازد و نیز سخت افزار و نرم افزار توسعه یافته توسط شرکت های تکنولوژی به منظور جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات.
• مدل شفافیت بوشمن، پیوتروسکی و اسمیت

بوشمن و همکاران (۲۰۰۱) برای توصیف و اندازه گیری شفافیت شرکت، چارچوبی در نمودار ۳ ارائه می دهند و شفافیت را چنین تعریف می کنند: ”شفافیت عبارت است از وجود اطلاعات در مورد عملکرد دوره ای، وضعیت مالی، فرصت های سرمایه گذاری، ساختار حقوقی (National Govermental Agencies)، و مخاطره و ارزش شرکت ها در اقتصاد“ (بوشمن و دیگران، ۲۰۰۱، ص ۵).

در این چارچوب، سیستم های اطلاعاتی که به شفافیت شرکت کمک می کنند به سه طبقه تقسیم می شوند؛ گزارش دهی شرکت (Coporate Reporting)، کسب اطلاعات محرمانه (Private Information Acquisition & Communication) و اشاعه اطلاعات (Information Dissemination).

اولین طبقه یعنی گزارش دهی شرکت شامل افشا دوره ای به صورت اجباری یا اختیاری است. این اطلاعات به عنوان مثال شامل اطلاعات مالی حسابرسی شده شرح محصولات و بازارها، افشا حقوق مدیران و سرپرستان و دیگر اطلاعات خاص شرکت است که به ارزیابی وضعیت مالی شرکت، عملکرد آن فرصت های سرمایه گذاری، ساختارهای حقوقی، و مخاطره و ارزش شرکت کمک می کند.

برای کیفیت گزارش دهی شرکت چهار جنبه در نظر گرفته می شود:

۱) عمق افشاگری (Disclosure Intensity)

۲) اصول حسابداری به کار رفته

۳) زمان افشا (Timeliness)

۴) کیفیت حسابرسی افشاها.

اولین جنبه یعنی عمق افشاگری با سه دسته افشا سنجیده می شود. اولین دسته، گزارشات عادی (General Disclosure) شامل اطلاعات عمومی، اقلام گزارش درآمد، ترازنامه، صورت جریان نقدی، استانداردهای حسابرسی، اطلاعات سهام و اقلام ویژه است. دومین دسته، انتشار عمومی گزارشات ویژه مالی که از ماهیت اختصاصی بالائی برخوردارند، شامل هزینه های تحقیق و توسعه (R&D) مخارج سرمایه ای، افشا محصولات و بخش های جغرافیائی و سایر افشاهای مکمل است. سومین متغیر عمق افشاگری، افشای ساختار حقوقی و مالکیت شرکت (Govemance & Ownership Structure) شامل شناسائی مدیران، اعضاء هیئت مدیره و ارتباط آنها، پاداش مقامات و سرپرستان شناسائی سهامداران عمده میزان سهام تحت تملک سرپرستان و کارکنان و دامنه و حدود سهامداری است.

هر چقدر این سه متغیر ارزش بالاتری داشته باشند، به همان میزان عمق افشاگری بیشتر خواهد بود

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

 

متن کامل