سه طبقه ی بوجود آمده شامل ضرورت آموزش زبان خارجی برای کودکان پیش از دبستان ، سن مناسب برای شروع آموزش زبان ، و روش های تدریس مناسب برای آموزش زبان خارجی بودند . شرکت کنندگان بر نتایج مثبت مطالعه زبان برای کودکان توافق داشتند ولی نظراتشان در مورد سن شروع آموزش متفاوت بود . یکی از شرکت کنندگان نظرات مبهمی در این مورد داشت ، و به مطالعات پژوهشی جدید و مثال های موجود از کشور های اروپایی اشاره می کرد که اثرات یادگیری زبان خارجی برای کودکان سه ساله را نشان داده اند و سپس از به تأخیر افتادن آن تا بعد از سن پیش از دبستان دفاع می کرد . برخلاف این شرکت کننده که سن مناسب برای آموزش زبان را ۷ سالگی بیان می کرد ، شرکت کننده ی دیگر سنین ۵ و ۶ سالگی را به اندازه ی کافی دیر می دانست زیرا در این سنین رشد زبانی اولیه تقریباً کامل شده است . شرکت کنندگان در مورد اینکه چه کسی باید در کلاس درس بدهد ، اختلاف نظر داشتند . یکی از شرکت کنندگان می گفت مربی پیش از دبستان یا مربی زبان ، هر کدام که گواهی نامه ی تدریس را دریافت کرد می تواند تدریس کند . مربیان پیش از دبستان که بتوانند گواهی تدریس زبان را بگیرند می توانند ، زبان تدریس کنند و بالعکس هر مربی زبانی هم که گواهینامه ی تدریس پیش از دبستان را گرفت می تواند در پیش از دبستان تدریس کند . یکی از شرکت کنندگان ، بر مربیان زبان تأکید داشت که می توانند بطور مؤثر از زبان استفاده کنند ، بدون اینکه به گواهی تدریس پیش از دبستان اشاره ای کند . در مورد بهترین روش تدریس ، اکثر شرکت کنندگان توافق داشتند که تدریس باید متناسب با سن کودکان بوده و شامل فعالیت های بازی محور باشد .
الف . متخصصان تربیتی ، کارشناسان آموزشی و مربیان پیش از دبستان ، آموزش زبان خارجی را در دوره ی پیش از دبستان ضروری می دانند یا خیر ؟
ب . متخصصان تربیتی ، کارشناسان آموزشی و مربیان پیش از دبستان ، چه سنّی را برای آغاز آموزش زبان خارجی مناسب می دانند ؟
ج . متخصصان تربیتی ، کارشناسان آموزشی و مربیان پیش از دبستان ، چه روش های تدریسی را برای آموزش در این دوره پیشنهاد می کنند ؟
د . ضرورت آموزش زبان عربی ، سن مناسب برای آغاز این آموزش و روش مناسب برای این آموزش از دیدگاه آیات و روایات دینی چگونه است ؟

برچسب:
نویسنده: مدیر سایت