هیدن هیمر[۱] فساد اداری را به سه گونه سیاه، خاکستری، سفید تقسیم میکند:
] فساد اداری سیاه:
کاری است که از نظر تودههای و نخبگان سیاسی منفور است و عامل آن باید تنبیه شود. مثل رشوه گرفتن مهندس ناظر و نادیده گرفتن معیارهای ساخت ساختمان.
]فساد اداری خاکستری:
کاری است که از نظر اکثر نخبگان منفور است اما تودههای مردم در مورد آن بیتفاوت هستند. (کوتاهی کارمندان در اجرای قوانینی که مردم دوست ندارند و نخبگان مفید میدانند).
] فساد اداری سفید:
کاری که ظاهراً مخالف قانون است اما اکثر اعضای جامعه آن را آن قدر مضر و با اهمیت نمی دانند که خواستار تنبیه عامل آن باشند (حبیبی،۱۳۷۵،ص ۱۵).
در کشورهای در حال توسعه، جریان معکوس سرمایه، منجر به بی ثباتی سیاسی و اقتصادی، زیرساختهای فقیر، آموزش و پرورش، بهداشت و سایر خدمات، و به طور کلی تمایل به ایجاد و یا تداوم استانداردهای پایین زندگی میشود. (لانگست و همکاران، ۲۰۰۲، ص ۹-۱۰).
مفاسدی که میان کارمندان رده پایینی است که در این نوع مفاسد، رشوههای عمومی و کارسازیهای غیرقانونی صورت میگیرد. این فساد عمدتاً با بخش خصوصی و جامعه درگیر و در ارتباط است (ربیعی،۱۳۸۳).
سازمانها رکن اصلی اجتماع کنونی را تشکیل میدهند. آنها ما را احاطه کردهاند. ما در درون سازمان ها متولد میشویم و معمولاً در درون آنها بدرود حیات میگوییم. از گهواره تا گور در سازمانها بسر میبریم. تقریباًٌ به هیچ وجه نمیتوان از دست آنها فرار کرد. ضرورت و مورد نیاز بودن آنها درست همانند پدیدهی مرگ یا هوایی است که برای حیات خود به آن نیازمندیم ( اچ. هال، ۱۹۷۲). سازمانها، به دلایل بسیار، موضوع مهمی جهت بررسی و مطالعه است. سازمانها در جوامع معاصر مکانیسمهای خوبی جهت تحقق هدفهای جمعی محسوب می شوند. سازمانها دربردارنده فرایندهای اجتماعی عمومی هستند ولی این فرایندها را در قالب ترتیبات ساختاری متمایز به اجرا در میآورند (اسکات، ۱۹۹۸).
در زیر به مفهوم و تعاریف سازمان و انواع آن و سطوح عملکرد سازمانها در سطح منطقهای، ملی و بینالمللی پرداخته شده است.
بحث درباره «تعریف واژه» کشنده یا مرگ بار است. این گفتار درباره تعریفی که از سازمان میشود نیز صدق میکند، ولی ما ناگزیر از آن هستیم. اگر چه برخی از نویسندگان چنین استدلال میکنند که ارائه تعریفی از سازمان دردی را دوا نمیکند، ولی به نظر میرسد راه معقول این باشد که بگوییم تعریف مبنایی را به دست میدهد که میتوان مطلب مورد مطالعه را درک کرد.
در اینجا به تعریفهایی میپردازیم که به وسیله نویسندگان زمان گذشته ارائه شده است (اچ.هال، ۱۹۷۲).
سازمانها را سیستمهایی میدانست که در اصل بر اساس ” تشریک مساعی “، همکاریهای اعضای خود تشکیل میشوند. سازمان رسمی از آن نوع مشارکت بین انسان ها به وجود میآید که هوشیارانه، با قصد و هدفمند باشد (اسکات، ۱۹۹۸).
[۱] A. J. Heiden heimer
[۲] Baard
برچسب:
نویسنده: مدیر سایت