سازمان ها، جامعه امروزی را تشکیل می دهند، بخش عمده زندگی ما در سازمان ها و یا در ارتباط با سازمان ها سپری می شود؛ در یکی کار می کنیم و هم زمان از تولیدات و خدمات سازمان های دیگر استفاده می نمائیم. هر سازمان، با انجام دادن وظایف مختلف، هدف های متفاوتی را برای جامعه و مردم محقق می کنند. اهمیت سازمان ها به حدی است که حتی گردش امور زندگی تا حد زیادی وابسته به عملکرد و پیشرفت آن هاست. چالزپرو از دانشمندان مدیریت در این مورد بیان می دارد که سازمان ها پدیده کلیدی جوامع امروزی هستند، زیرا تأثیر مستقیم بر روی نهادهای اجتماعی، سیاست ها، اقتصاد و حتی قوانین و خانواده ها دارند.
در سازمان ها مدیریت رفتار سازمانی و منابع انسانی نقش بسزائی در عملکرد کارکنان دارد، به طوری که نیروی انسانی عامل استراتژیک برای عملکرد سازمان ها در نظر گرفته می شود و مدیریت بر نیروی انسانی و گروه های سازمانی مهم ترین عامل موثر بر افزایش بهره وری است. تا کنون سازمان ها، گونه های متفاوتی مورد ملاحظه قرار گرفته اند که از جمله مهم ترین آن ها دو روش عقلانی و سیاسی می باشد. براساس نگرش عقلانی،سازمان برای دست یابی به هدف های روشن و مشخص تلاش می کند و برای تصمیم گیری، راه حل های گوناگون را شناسائی کرده و بهترین آن ها را انتخاب می نماید. اما بر مبنای نگرش سیاسی، سازمان از ائتلاف های به وجود آمده است که از نظر هدف ها با هم توافق ندارند. در این الگو سازمان عبارت است از گروه هائی که دارای منافع، هدف ها و ارزش های جداگانه و مخصوص به خود می باشند. الگوی عقلائی بیش تر مناسب سازمان هائی است که در محیط باثبات قرار گرفته و اهداف و راه رسیدن به آن ها مشخص و روشن می باشد. الگوی سیاسی نیز مناسب سازمان هائی با شرایط عدم اطمینان و شرایطی است که افراد در موارد متعدد با هم اختلاف نظر دارند. از آنجائی که شرایط بسیاری از سازمان های امروزی، نامطمئن و پیچیده می باشد، مدیران از الگوی سیاسی بیشتری استفاده می کنند (زارعی متین، ۱۳۸۱ ،صص.۵۸-۲۷).
در مورد رفتار سیاسی، دیدگاه های متفاوتی وجود دارد، بعضی به بعد مثبت و مشروع رفتار سیاسی می پردازند و بعضی به بعد منفی و نامشروع آن تأکید دارند. آن ها که از دیدگاه منفی به این واژه نگاه می کنند، سیاست را فریب و نیرنگ دانسته و مقصد یا هدف کسی که چنین رفتاری را در پیش می گیرد، تأمین خواسته های شخصی او می دانند. عوام از این دیدگاه به واژه سیاست نگاه می کنند. اما طبق دیدگاه، رفتار سیاسی یک فرآیند طبیعی در سازمان است که از طریق آن، تعارض ها و اختلافات بین گروه های مختلف و ذینفع بررسی شده و به دنبال افزایشرضایت گروه های مختلف، تصمیم گیری موثر و افزایش بهره وری به وجود خواهد آمد. این دیدگاه رفتار سیاسی بسیار مشابه با تشکیل ائتلاف است. در سازمان و مدیریت، از این دیدگاه به رفتار سازمانی می نگرند (زارعی متین، ۱۳۸۱ ،صص.۵۸-۲۷). تعاریف رفتار سیاسی در ادبیات مدیریت به شرح ذیل است:
تعیین رابطه بین عقلانیت در فرآیند تصمیم گیری استراتژیک و تعهد سازمانی کارکنان بانک ملت و ۲- تعیین رابطه بین رفتارهای سیاسی در فرایند تصمیم گیری با تعهد سازمانی کارکنان بانک ملت می باشد.
اهداف فرعی این پژوهش عبارتند از:

برچسب:
نویسنده: مدیر سایت