روش پژوهش حاضر از نوع طرح های تک آزمودنی[۱] می باشد . سیف(۱۳۸۸) درباره ی این روش عنوان می کند که این طرح ها شامل مطالعه دقیق و انفرادی آزمودنی ها در شرایط و محیط های متفاوت می باشد. در اینگونه طرح ها، تغییرات حاصل از اجرای روش درمانی یا آموزشی در ارتباط با همان فرد ارزیابی می شود. یعنی خود فرد هم نقش آزمودنی و هم نقش گواه را ایفا می کند.
جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان در خودمانده سنین ۴ تا ۸ساله شهر مشهد است که در سال ۱۳۹۰ به کلینیک های ویژه آموزش و توانبخشی برای دریافت خدمات تخصصی آموزش و توانبخشی مراجعه نموده اند .
[۱]-Single Subject
آیا برجسته سازی چهره بر میزان تماس چشمی کودکان درخودمانده موثر است ؟

برچسب:
نویسنده: مدیر سایت